Definicja przyłączy – sądy aprobują interpretację Sądu Najwyższego

Z wokandy nie znikają dalej spory związane z określeniem granic przestrzennych przyłączy wodociągowych i kanalizacyjnych. Sądy rozstrzygające sprawy coraz częściej przyznają rację przedsiębiorstwom, aprobując przy tym interpretację definicji przyłączy zaprezentowaną przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 22 czerwca 2017 r. (sygn. akt III SZP 2/16).

Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w opublikowanym niedawno orzeczeniu z dnia 15 czerwca 2018 r. (sygn. akt XVII AmA 15/16), korzystnym dla przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, stwierdził, że przyłączem wodociągowym w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków jest przewód łączący sieć wodociągową z wewnętrzną instalacją wodociągową w nieruchomości odbiorcy usług na całej swojej długości.

Konsekwencją przyjęcia takiej wykładni granic przestrzennych przyłącza było uznanie, że spółka wodociągowo-kanalizacyjna była uprawniona do nakładania na osoby ubiegające się o przyłączenie do sieci wodociągowej obowiązku poniesienia kosztów robót związanych z budową przewodów położonych także poza granicami przyłączanych nieruchomości (tj. na odcinku od granicy nieruchomości do istniejącej sieci).

Uzasadniając swoje stanowisko SOKiK w pełni podzielił pogląd Sądu Najwyższego przywołany w uchwale z dnia 22 czerwca 2017 r. (sygn. akt III SZP 2/16). Warto przy tym zwrócić uwagę, że Sąd w szczególności odwołał się do tych argumentów Sądu Najwyższego, które nawiązywały do optyki przyjętej w definicji przyłącza wodociągowego i kierunku spływu mediów, jako kluczowych dla ustalenia początku i końca przyłącza.

Orzeczenie Sądu Najwyższego w zeszłym roku zaaprobował również Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 sierpnia 2017 roku (sygn. akt VI ACa 384/16). Sąd Apelacyjny, w sprawie o nadużywanie pozycji dominującej, rozstrzygając m.in. kwestię ponoszenia przez osoby ubiegające się o przyłączenie do sieci obowiązku budowy przydomowych przepompowni ścieków, uznał za Sądem Najwyższym, że przyłączem kanalizacyjnym w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków jest przewód łączący wewnętrzną instalację kanalizacyjną zakończoną studzienką w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną, na odcinku od studzienki do sieci kanalizacyjnej.

Jak się wydaje, przywołane orzeczenia mogą stanowić początek stałej linii orzeczniczej dotyczącej przyłączy. Stanowisko Sądu Najwyższego jest bowiem jednoznaczne i jasne. Pytanie na ile ewentualna linia orzecznicza wpłynie na stanowisko Prezesa UKOiK?

Warto bowiem mieć na uwadze, że mimo stanowiska Sądu Najwyższego, Prezes UOKiK próbuje przeforsować odmienne rozumienie przyłączy odwołując się w tym zakresie do kwestii posiadania poszczególnych fragmentów przewodów wodociągowych lub kanalizacyjnych, o czym na naszym blogu pisała mec. Iwona Kacprzak (zob. „Definicja przyłączy – czy aby na pewno niesporna?„)

O kształtującej się nowej linii orzeczniczej SOKiK informowaliśmy również w tekście pt. „Wpięcie do sieci na koszt odbiorcy usług – SOKiK zmienia stanowisko?„.